„Staðan er svo sem bara eins og þegar við ræddum saman síðast. Hún er auðvitað mjög slæm. Og ekki mikið um einhverja vonarglætu á sjóndeildarhringnum,“ sagði Sólveig Anna. „Stundum verð ég vongóð og ímynda mér að fólk hljóti að vilja setjast niður með okkur og fara í gegnum þessi mál. En svo fyllist ég líka miklu vonleysi og ég ímynda mér að við séum bara að sigla inn í mjög erfitt tímabil.“
Leigubremsa og hærri skattar á hátekjufólk
Sólveig sagði Eflingu hafa lagt fram útfærðar tillögur sem gætu hjálpað til við að halda aftur af verðbólgu án þess að allt fari beint í launahækkanir.
„Við höfum til dæmis komið með mjög vel útfærðar hugmyndir um leigubremsu sem myndi auðvitað hjálpa fólkinu sem verst er sett hér, en myndi líka hafa temprandi áhrif á verðbólguna þannig öllum til hagsbóta,“ sagði hún.
Að hennar mati ættu stjórnvöld líka að stíga fastar inn með öðrum aðgerðum, meðal annars með því að hækka skatta á tekjuhærri hópa og á suma þá geira sem standa sterkast.
„Að sjálfsögðu á líka að tempra neyslugetu hálaunahópanna hérna með því að hækka skatta. Hækka skatta á hátekjuhópana, hækka skatta líka á vissar greinar sem hér standa vel,“ sagði hún og bætti við að stöndug fyrirtæki yrðu líka að hætta að velta öllum launahækkunum beint út í verðlagið.
Ríkisstjórnin valdi sér þægilegri leið
Sólveig var hörð í garð ríkisstjórnarinnar og sagði hana ekki hafa sýnt það pólitíska hugrekki sem þyrfti til að takast á við stöðuna.
„Vandamálið er auðvitað þetta að þau virðast hafa gefist dálítið upp á þessu verkefni. Þau virðast núna bara horfa til Seðlabankans og peningastefnunefndar sem hefur þá þetta eina tól að hækka bara stöðugt vextina í stað þess að axla þá miklu ábyrgð sem auðvitað þau ættu að axla,“ sagði hún.
Hún sagði líka að sér þætti sérstakt að ríkisstjórnin væri að beina pólitísku púðri sínu í önnur mál á sama tíma og ástandið væri orðið svona alvarlegt fyrir almenning.
„Það væri auðvitað óskandi að stjórnvöld hefðu núna einbeitt sér að því að takast á við efnahagsástandið hér innan þjóðríkisins en væru ekki að horfa til þess að hleypa hér öllu í eitthvað pólitískt uppnám út af aðildarviðræðum við Evrópusambandið,“ sagði hún.
„Viljum við búa í svona samfélagi?“
Undir lok viðtalsins dró Sólveig upp dökka mynd af því hvert þróunin stefndi ef ekkert breyttist. Hún sagði vaxandi misskiptingu og stéttaskiptingu vera eitt stærsta hættumerkið í íslensku samfélagi.
„Við höfum núna viðstöðulaust frá árinu 2018 verið að reyna að benda fólki á það að í svona litlu samfélagi er aukin misskipting og stéttaskipting mikið eitur,“ sagði hún. „Viljum við búa í samfélagi þar sem hér er vel sett milli- og efri millistétt íslensk og svo erum við með stóran hóp af innflytjendum sem búa við skert kjör, ná ekki endum saman og geta ekki alið önn fyrir börnunum sínum með mannsæmandi hætti? Er þetta samfélag sem við viljum búa í?“
Sólveig sagði að lokum að nú þyrftu stjórnvöld að svara því hvað ætti að gera strax fyrir það fólk sem væri að missa vinnuna og stæði verst. „Ekki eftir tvö, þrjú, fjögur, tíu ár heldur akkúrat núna,“ sagði hún.
