Konráð ræddi samgöngumálin í Sprengisandi á Bylgjunni um helgina, en hann flytur lykilerindi á ráðstefnu Hugveikjunnar í vikunni undir yfirskriftinni Hvenær lagast umferðin og hvernig? Þar hyggst hann fara yfir hvað hægt sé að gera til að flýta úrbótum og draga úr kostnaði samfélagsins.
Segir áætlanir ganga of hægt
Konráð sagði að lengi hefðu verið uppi áætlanir um samgöngubætur á höfuðborgarsvæðinu og að margt í þeim væri vel unnið. Vandinn væri hins vegar sá að framkvæmdin gengi of hægt.
Hann benti á að samgöngusáttmálinn hefði verið samþykktur árið 2019 en að stærsti þáttur hans, borgarlínan, væri enn ekki komin í gagnið. Hún yrði ekki heldur komin þegar næst yrði kosið til sveitarstjórna.
Að hans mati væri því eðlilegt að spyrja hvort hægt væri að breyta forgangsröðun, flýta einstökum verkefnum eða ráðast í aðgerðir sem gæfu árangur fyrr.
Vill skoða minni og hraðari lausnir
Í viðtalinu nefndi Konráð nokkur dæmi um úrbætur sem gætu skipt máli án þess að bíða eftir stórum framkvæmdum. Þar á meðal væru minni stokkar undir lykilgatnamót í stað stórra mislægra gatnamóta, sem gætu bætt flæði án þess að taka mikið pláss.
Hann nefndi einnig ljósastýringu og sagði að jafnvel litlar umbætur þar gætu haft veruleg áhrif þegar þær væru margfaldaðar upp á allt umferðarkerfið.
„Þá ertu bara mjög fljótt kominn upp í ávinning sem hleypur á tugum milljarða,“ sagði Konráð.
Að hans sögn virðist sem enn sé mikið svigrúm til að nýta tæknilegar lausnir betur, meðal annars með snjallari stýringu umferðarljósa.
Segir samfélagið flækja stór verkefni um of
Konráð sagði að stærri myndin væri sú að mikilvægar framkvæmdir á Íslandi tækju oft mjög langan tíma. Hann nefndi sem dæmi að samgönguverkefni, rétt eins og stór orku- og innviðaverkefni, færu gjarnan í langa ferla þar sem undirbúningur, endurmat og frekari skoðun tefðu framganginn.
Að hans mati gæti samfélagið stundum verið komið of langt í þá átt að ofhugsa, ofplana og of mikið ferlavæða verkefnin.
Hann sagði þó ekki rétt að „stroka allt út og byrja upp á nýtt“, heldur væri frekar spurning um að laga það sem hægt væri að laga, endurmeta forsendur og hraða því sem skilaði augljósum ávinningi.
Ekkert eitt leysir vandann
Konráð lagði áherslu á að ekkert eitt úrræði myndi leysa umferðarteppurnar. Almenningssamgöngur, hjólreiðainnviðir, betri ljósastýring og markvissari forgangsröðun þyrftu allt að vinna saman.
Hann sagði kannanir sýna að fólk vildi bæði ganga meira og hjóla meira og taldi fjárfestingu í hjólreiðainnviðum geta verið skynsama leið, enda væru þeir tiltölulega ódýrir og viðhaldsléttir samanborið við stóra vegaframkvæmd.
Jafnframt sagði hann mikilvægt að hafa í huga að hver mínúta sem fólk sæti föst í umferð væri ekki bara óþægindi heldur beinlínis kostnaður.
„Hver tími sem þú situr fastur í bíl eða strætó einhvers staðar er bara kostnaður fyrir þig.“
Segir ekki langt í að staðan fari að batna
Þótt fyrirsögn erindis hans spyrji hvenær umferðin lagist, sagði Konráð í viðtalinu að hann hygðist ekki gefa einfalt eða endanlegt svar við því. Frekar væri markmiðið að velta upp hvað væri til ráða og hvernig mætti ná raunhæfum framförum.
Hann sagðist þó ekki telja að mjög langt væri í að staðan gæti farið að batna, ef rétt væri haldið á málum.
