Erna Hrönn
Erna Hrönn
13:00 - 16:00

Núna

Nelly Furtado

I'm Like A Bird

Næst

Nelly Furtado

I'm Like A Bird

Sinnir garðvinnu og rótar í beðum með nýju höndunum

Bítið skrifar
Sinnir garðvinnu og rótar í beðum með nýju höndunum
Guðmundur Felix Grétarsson, sem margir þekkja sem „handlangarann“, segir lífið hafa breyst gríðarlega eftir handaígræðsluna í Frakklandi. Hann ræddi stöðuna á handleggjunum og lífinu í Bítinu á Bylgjunni og sagði meðal annars frá því að hann hefði nýlega eignast nýtt afabarn, en jafnframt að hann væri farinn að sjá nýjar framfarir í höndunum þrátt fyrir að fimm ár séu liðin frá aðgerðinni.

Guðmundur Felix sagði að þegar hann fór í aðgerðina hefðu læknarnir ekki búist við miklu, þó hann sjálfur hefði alltaf vonast eftir sem bestum árangri. Niðurstaðan væri hins vegar langt umfram það sem honum hefði verið sagt að vænta mætti. Hann sagði það meðal annars gera sér kleift að horfa aftur til þess að komast út á vinnumarkaðinn og jafnvel inn á það svið sem hann lærði upphaflega, rafvirkjun.

Sér enn breytingar fimm árum síðar

Eitt af því sem kom honum á óvart er að enn eru að sjást nýjar breytingar í handleggjunum. Hann nefndi sem dæmi að æðarnar í höndunum væru nú farnar að bregðast eðlilegar við hita og kulda, sem bendi til þess að taugakerfið sé enn að þróast og tengjast betur. Það hefði ekki verið fyrirséð að slíkar framfarir sæjust svona löngu eftir aðgerðina.

Hann sagði einnig að franski spítalinn sem framkvæmdi aðgerðina væri að læra mikið af hans tilviki. Þar væri nú verið að skoða hvort ónæmisbælandi lyf, sem hann tók fyrir vegna fyrri líffæraígræðslu, gætu skýrt hvers vegna árangurinn varð svona góður. Hugmyndin væri meðal annars að kanna hvort slík lyfjagjöf gæti nýst tímabundið hjá fólki sem fær eigin útlim endurgræddan eftir slys.

Prófar sig áfram og uppgötvar nýja hluti

Guðmundur Felix sagði síðasta ár hafa verið mjög erfitt. Hann fór í fjórar aðgerðir, missti talsvert þyngd og var að hans sögn „alveg í rusli“. Nú væri staðan önnur. Hann væri farinn að geta æft meira, styrkja hendurnar og prófa sig áfram með hluti sem hann hafði ekki getað gert í tæp þrjátíu ár.

Hann nefndi sem dæmi að hann væri nú farinn að sinna garðvinnu heima hjá sér í Frakklandi, slá og vinna í beðum — hluti sem hann hafði löngu afskrifað að hann gæti nokkurn tíma gert aftur.

Langar aftur út á vinnumarkaðinn

Þrátt fyrir að mörg skref séu enn fram undan sagði Guðmundur Felix að hann væri farinn að horfa alvarlega til þess að komast aftur út á vinnumarkaðinn. Hann væri nú að stofna fyrirtæki og kanna hvernig hann gæti nýtt færnina sem hann hefur endurheimt. Um leið viðurkenndi hann að því fylgdi bæði spenna og ótti, enda hafi hann verið frá vinnu í mjög langan tíma og margt breyst á meðan.

Auk þess þurfi hann að fóta sig í frönsku laga- og atvinnuumhverfi, sem sé flóknara en margir geri sér grein fyrir. Hann nefndi líka að heyrnarskerðing hefði gert honum erfiðara fyrir í tungumálinu, þar sem hann hefði einfaldlega ekki heyrt mörg þeirra hljóða sem skipta máli í framburði.

Sterkt bakland skiptir öllu

Guðmundur Felix sagði andlega hliðina hafa verið gríðarlega mikilvæga í öllu ferlinu. Hann benti á að slíkar aðgerðir væru ekki aðeins metnar út frá líkamlegum þáttum, heldur skipti miklu máli að fólk hefði sterkt stuðningsnet og andlegan styrk til að takast á við langa og erfiða endurhæfingu. Það hefði sjálfur fengið að reyna, ekki síst þegar handleggurinn hafnaði um tíma og erfitt reyndist að ná tökum á stöðunni.

Þrátt fyrir það sagði hann ferðalagið hafa verið ótrúlegt — og enn væri ýmislegt óskrifað.

Fleiri greinar