Jónas Hallgrímsson lést aðeins 37 ára gamall í Kaupmannahöfn árið 1845 og var grafinn þar. Árið 1946 ákváðu íslensk stjórnvöld að flytja bein hans heim og jarðsetja þau á Þingvöllum með viðhöfn. Elín rifjaði upp að frá þeim tíma hefðu þó alltaf verið uppi sögusagnir, efasemdir og jafnvel fullyrðingar um að röng bein hefðu verið flutt til Íslands.
DNA-sýni gæti skorið úr
Að sögn Elínar er markmiðið ekki að búa til upphlaup heldur að fá skýra niðurstöðu. Hún sagði hópinn telja óþarft að svona óvissa hvíli yfir minningu eins merkasta menningar- og vísindamanns þjóðarinnar þegar nú séu til aðferðir til að ganga úr skugga um málið.
Í verkefninu kemur meðal annars að Agnar Helgason, sem hún nefndi fremsta DNA-sérfræðing landsins, og sagði hún að aðeins þyrfti mjög lítið sýni til að hægt væri að svara spurningunni með vísindalegum hætti.
Ekki aðeins skáld heldur líka vísindamaður og orðasmiður
Elín lagði áherslu á að heimildarmyndin ætti ekki aðeins að fjalla um deiluna um beinin heldur fyrst og fremst um Jónas sjálfan og það hversu óvenjulegur maður hann var. Flestir þekki hann sem ljóðskáld, en hún sagði hann líka hafa verið orðasmið, náttúruvísindamann og rannsakanda sem hefði ferðast um landið og unnið hér mikilvægar rannsóknir.
Hún sagði jafnframt að Jónas hefði átt stóran þátt í að móta íslenskt mál með nýyrðasmíð og því væri eðlilegt að rifja upp framlag hans á víðari grunni en oft er gert.
Þrír þættir í bígerð
Samkvæmt Elínu verður verkefnið ekki leikin mynd heldur heimildarmynd í þremur þáttum, þar sem hver þáttur verði um fimmtíu mínútur. Hún sagði handritsgerð langt komna og að þróunarvinna og rannsóknir hefðu staðið yfir um nokkurt skeið. Einnig hafi verið rætt við RÚV um sýningu á þáttunum.
