„Ég vona svo sannarlega og ég veit að Reykvíkingar munu strax sjá mikla breytingu á borginni, að það séu komnir nýir valdhafar í borgina,“ sagði Guðrún. Hún bætti við að Hildur Björnsdóttir tæki við með skýra sýn og stefnu um hvernig ætti að breyta rekstri og áherslum borgarinnar.
Byggingabransinn fyrsta viðvörunin
Í viðtalinu ræddi Guðrún efnahagsmálin víðar og sagði stöðuna alvarlega. Að hennar mati hefði ríkisstjórninni ekki tekist að ná tökum á verðbólgu og vöxtum, og hún nefndi byggingariðnaðinn sem fyrsta merkið um kólnun í hagkerfinu.
Hún sagði uppsagnir þegar farnar að sjást meðal iðnaðarmanna og að sama þróun væri farin að koma fram hjá arkitektum. Að hennar mati benti það til þess að erfiðleikarnir væru að breiðast út um hagkerfið.
Segir ríkisstjórnina hluta af vandanum
Guðrún sagði skattahækkanir og gjaldahækkanir hins opinbera hafa aukið verðbólguþrýsting. Hún rifjaði upp að Sjálfstæðisflokkurinn hefði varað við þessu í fjárlagaumræðunni fyrir jól og sagði nú ljóst að sá ótti hefði ræst.
„Ríkisstjórnin er í dag hluti af vandanum og það er bara ekki hægt annað en að horfast í augu við það,“ sagði hún. Hún bætti við að vaxtalækkunarferli sem hefði verið hafið undir lok síðustu ríkisstjórnar hefði stöðvast og að heilt ár hefði tapast í baráttunni við verðbólguna.
Vill nýtt vinnumarkaðsmódel
Guðrún sagði jafnframt að ekki væri hægt að ræða efnahagsvandann án þess að horfa á vinnumarkaðinn. Hún taldi að launahækkanir umfram getu útflutningsgreinanna hefðu lengi verið hluti af vandanum og hvatti til þess að dustað yrði rykið af eldri hugmyndum um norrænt vinnumarkaðsmódel.
Að hennar mati þyrftu aðilar vinnumarkaðarins að setjast aftur niður og reyna að ná sameiginlegri niðurstöðu áður en forsenduákvæði kjarasamninga brytu á haustmánuðum.
Segir hægt að hagræða án þess að skerða grunnkerfin
Aðspurð hvar ætti að draga úr ríkisútgjöldum sagði Guðrún ekki koma til greina að ráðast að heilbrigðiskerfi, menntakerfi eða löggæslu. Hún sagði hins vegar tækifæri til hagræðingar og taldi að í sumum kerfum væri þörf á breyttu skipulagi frekar en einfaldlega meiri fjármunum.
Hún nefndi sérstaklega heilbrigðiskerfið og sagði ljóst að vegna öldrunar þjóðarinnar yrði að finna nýjar leiðir. Þar taldi hún meiri einkarekstur samhliða opinberri fjármögnun geta létt á kerfinu, án þess að um einkavæðingu í hefðbundnum skilningi væri að ræða.
Krónan ekki gallalaus en evran ekki töfralausn
Undir lokin var rætt um skýrslu um íslensku krónuna. Guðrún sagðist fagna því að gjaldmiðlamálin væru rædd af alvöru, en var gagnrýnin á hvernig ríkisstjórnin hefði sett umræðuna fram.
„Krónan okkar er ekkert gallalaus, en evran er heldur ekki töfralausn,“ sagði hún. Hún lagði áherslu á að meta þyrfti bæði kosti og galla hvors kosts fyrir sig.
Guðrún sagði jafnframt að krónan hefði gegnt mikilvægu hlutverki í auðlindadrifnu hagkerfi eins og því íslenska og hjálpað landinu að bregðast við sveiflum. Um leið viðurkenndi hún að gjaldmiðillinn skipti máli í efnahagsumræðunni, en taldi meginvandann áfram felast í ríkisfjármálum og vinnumarkaði.
