Í viðtali í Reykjavík síðdegis á Bylgjunni sagði Íris að hún hefði nýverið tekið saman vikumat fyrir heimili sitt á innan við tíu þúsund krónur. Hún sagði að slíkt krefðist útsjónarsemi en væri alls ekki óraunhæft.
„Þetta er vel hægt en maður þarf bara að vera dálítið útsjónarsamur,“ sagði hún.
Skipulag og engin matarsóun
Að sögn Írisar snýst sparnaður í matarinnkaupum ekki eingöngu um að finna vörur á tilboði eða kaupa vörur sem eru komnar á síðasta söludag. Ekki síður skipti máli að hugsa máltíðir fram í tímann og nýta það sem þegar sé til á heimilinu.
Hún lagði áherslu á að matarsóun væri í raun bein peningasóun.
„Það þarf að passa vel upp á það að maður sé ekki að sóa neinum mat því það er náttúrulega bara að henda peningum í ruslið,“ sagði hún.
Íris sagði innkaupin hafa dugað meira en vel fyrir fjölskylduna og að jafnvel hefði orðið afgangur eftir vikuna.
Hafrar, hrísgrjón og frosið grænmeti
Íris lýsti því að innkaupalistinn hefði byggst á einföldum og tiltölulega ódýrum matvörum. Þar voru meðal annars hafrar, hnetusmjör, bananar, egg, grísk jógúrt, múslí, núðlur, pasta, pestó, hrísgrjón, kjúklingabaunir, tikka masala-sósa, túnfiskur, kotasæla, mjólk og smjör. Þá keypti hún einnig frosið grænmeti, sveppi og frosið blómkál.
Hún sagði frosið grænmeti oft geta verið hagkvæmari kost en ferskt og bætti við að morgunmaturinn hefði verið bæði einfaldur, hollur og ódýr. Hafragrautur með banana og hnetusmjöri væri þar gott dæmi.
Aðspurð hvort hollur matur væri almennt dýrari en óhollur sagði Íris að það færi mjög eftir því hvernig fólk verslaði.
Að hennar mati verði kostnaðurinn oft meiri þegar fólk kaupir tilbúnar vörur í stað þess að elda frá grunni. Þar safnist útgjöldin hratt upp, sérstaklega ef mikið er keypt af vörum sem ekki teljast nauðsynjavara, svo sem osti, rjóma og ýmsum drykkjum.
Einn kjúklingur nýttur í fleiri en eina máltíð
Íris sagði kjöt og fisk vissulega dýra kosti á Íslandi, en að þar væri líka hægt að spara með því að velja ódýrari kosti og nota hráefnið í fleiri en eina máltíð.
Í vikunni sem hún lýsti keypti hún meðal annars heilan kjúkling sem dugði í kvöldmat einn daginn og svo aftur í núðlurétt daginn eftir þegar afgangarnir voru nýttir.
Hún sagði ekki nauðsynlegt að hafa kjöt á boðstólum á hverjum degi og að með því að byggja fleiri máltíðir á öðrum hráefnum mætti lækka matarreikninginn verulega án þess að það kæmi niður á gæðum.
Hvetur fólk til að lækka matarreikninginn
Íris sagði að vikan á innan við tíu þúsund krónum hefði ekki verið nein undantekning á hennar heimili. Hún ráðlagði fólki sem vildi ná niður matarútgjöldum að gera það í skrefum fremur en að taka allt í einu stórt stökk.
Sagðist hún til dæmis mæla með því að fólk sem væri vant að eyða um þrjátíu þúsund krónum í vikuleg innkaup myndi byrja á að lækka upphæðina um fimm þúsund krónur og sjá hvernig það gengi, áður en frekari niðurskurður væri reyndur.
Að hennar mati leynist stærsti sparnaðurinn gjarnan í því að sleppa alls kyns óþarfa sem auðvelt sé að láta slæðast með í körfuna, svo sem sælgæti, skyndibita og dýrum drykkjum.
Markmiðið um fjárhagslegt sjálfstæði stendur enn
Íris vakti einnig talsverða athygli á síðasta ári þegar hún sagði frá því að hún stefndi að því að hætta að vinna um þrítugt. Í viðtalinu sagði hún að sú áætlun stæði enn, þótt leiðin að markmiðinu hefði breyst eitthvað frá því sem áður var.
Hún sagðist enn stefna að því að spara yfir helming tekna sinna en væri nú komin út í eigin rekstur og byggði því fjárhagsáformin á uppbyggingu fyrirtækis fremur en hefðbundnum launatekjum.
Íris rekur bókhaldsstofuna Accounta og sagði starfsemina ganga vel. Hún kvaðst nú hafa byggt upp fimm manna teymi sem sinni meðal annars skattframtölum einstaklinga, bókhaldi fyrir rekstraraðila og undirbúningi ársreikninga fyrirtækja.
„Ég er bara að reyna að byggja upp flott fyrirtæki sem getur hjálpað mér að komast á þennan stað,“ sagði Íris að lokum.
