Rúna sagði við Reykjavík síðdegis að fylliefni væru ekki saklaus snyrtivara heldur lækningatæki og að nú væri kominn skýrari rammi utan um það hverjir mættu veita slíkar meðferðir. Samkvæmt upplýsingum Lyfjastofnunar falla fylliefni undir skilgreiningu lækningatækja og um þau gilda sérstakar reglur.
Að hennar sögn er það grunnatriði að þeir sem sprauta fylliefnum séu heilbrigðisstarfsmenn með tilskilin leyfi. Lyfjastofnun segir á vef sínum að einungis læknir með sérfræðileyfi í húðlækningum og lýtalækningum megi gefa fylliefni án frekari skilyrða, en aðrir læknar, tannlæknar og hjúkrunarfræðingar geti aðeins gert það að uppfylltum ákveðnum skilyrðum um þekkingu og aðstæður á starfsstofu.
Rúna benti líka á að það skipti ekki síður máli hvaða efni væru notuð. Lyfjastofnun kveður á um að fylliefni sem sett eru á markað og tekin í notkun í Evrópu þurfi að vera CE-merkt og þeim þurfi að fylgja gild ESB-samræmisyfirlýsing.
Fólk þurfi sjálft að sýna aðgát
Þá skýrði Rúna frá því að eftirlitið skiptist í raun í tvennt. Embætti landlæknis hefur eftirlit með því hverjir veita meðferðirnar, en Lyfjastofnun hefur eftirlit með lögmæti fylliefnanna sjálfra, þar á meðal hvort tækin uppfylli lagakröfur og séu notuð með réttum hætti. Lyfjastofnun segir jafnframt að stofnuninni sé heimilt að fara á staði þar sem lækningatæki eru notuð, þar á meðal á snyrtistofur.
Rúna sagði erfitt að hafa fullkomlega virkt eftirlit með öllum slíkum meðferðum, en lagði áherslu á að fólk þyrfti sjálft að sýna aðgát og ganga úr skugga um að sá sem veiti meðferðina hafi til þess réttindi.
