Í símatíma þáttarins lýstu hlustendur því hvernig lokanir hefðu haft áhrif á daglegt líf og atvinnustarfsemi, jafnvel þegar veðuraðstæður voru að þeirra mati viðráðanlegar.
Vísa til norskra lausna
Páll Halldór Halldórsson sagði lausnina þegar til staðar og vísaði til fyrirkomulags í Noregi þar sem heimamenn fá sérstaka heimild til aksturs yfir heiðar í erfiðum aðstæðum.
„Heimamenn, heimafólkið, það fær sérstakan miða í rúðuna,“ sagði hann og útskýrði að aðeins þeir sem væru vel útbúnir og reynslumiklir fengju að fara um.
Að hans mati væri núverandi fyrirkomulag of einfalt þar sem allir væru settir undir sama hatt. „Það er verið að loka af því það er hugsanlega, og mjög líklega, einhver útlendingur sem fer sér að voða. Þá skal bara loka og allt. Það er alveg galið,“ sagði Páll.
Hann bætti við að þörf væri á að „sigta þetta út“ og heimila þeim sem væru undirbúnir að halda ferð sinni áfram.
Segja lokanir ákveðnar of snemma
Guðmundur Björnsson gagnrýndi einnig tímasetningu lokana og sagði þær ákveðnar langt fyrir fram án þess að veður væri raunverulega skollið á.
„Þetta er forsjárhyggjubrjálæði,“ sagði hann og lýsti því hvernig hann hefði fylgst með aðstæðum í gegnum vefmyndavélar og ekki séð tilefni til lokunar.
Hann sagði fyrirtæki hafa orðið fyrir tjóni vegna lokana og kvaðst sjálfur hafa sent reikning upp á 185 þúsund krónur vegna tekjutaps. „Þetta er bara ekki hægt,“ bætti hann við.
Vilja meiri sveigjanleika og ábyrgð
Þriðji hlustandinn, Hjörtur, tók undir gagnrýnina og rifjaði upp eldri tíma þegar lögregla leyfði aðeins vel útbúnum ökutækjum að halda áfram í erfiðum aðstæðum.
Hann sagði að slík nálgun hefði virkað vel og kallaði eftir því að hún yrði tekin upp á ný. „Þeir sem eiga ekkert erindi, þeir eiga ekkert að vera þarna. Það á bara að vinsa úr,“ sagði hann.
Krefjast endurskoðunar á verklagi
Sameiginlegt með innleggjum hlustenda var að kallað var eftir endurskoðun á verklagi við lokanir vega. Þeir telja að núverandi kerfi sé of íþyngjandi og taki ekki nægjanlegt tillit til mismunandi aðstæðna, reynslu og búnaðar ökumanna.
Þrátt fyrir að viðurkenna að öryggi þurfi ávallt að vera í fyrirrúmi telja þeir að hægt sé að nálgast málið með markvissari og sveigjanlegri hætti en nú er gert.
