Ólafur Arnarson sagði að málið hlyti að skýrast, en bætti við að þegar lögreglan og Morgunblaðið væru ósammála treysti hann lögreglunni frekar.
Umræðan snerist þó ekki aðeins um trúverðugleika fjölmiðils og lögreglu, heldur líka um stærri spurningar: hvernig slíkir menn komust til landsins og hvers vegna þeir hefðu ekki þegar verið sendir úr landi.
Segir málið ekki óskiljanlegt en skuggalegt
Ólafur Arnarson sagði að þegar hann sá forsíðu Morgunblaðsins hefði hann fyrst velt því fyrir sér hvort þar væru raunverulega komnar fram upplýsingar sem ætti eftir að reynast réttmætar. Hann sagði fréttina ekki óskiljanlega, en taldi hana „skuggalega“.
Að hans sögn hefði Morgunblaðið upplýst að blaðið byggði á fleiri en einum heimildarmanni, þar á meðal innan lögreglunnar. Það eitt gerði málið flóknara en svo að hægt væri að afgreiða það án frekari skýringa.
„Þetta mál hlýtur að skýrast,“ sagði hann.
Treystir lögreglunni frekar þegar á reynir
Þrátt fyrir að benda á að Morgunblaðið segðist hafa heimildir innan kerfisins sagði Ólafur Arnarson að þegar á hólminn væri komið stæði hann nær lögreglunni en blaðinu.
„Þegar lögreglan og Morgunblaðið eru ósammála, þá í ljósi sögunnar trúi ég lögreglunni,“ sagði hann.
Þar með lagði hann áherslu á að þótt ástæða væri til að taka fréttaflutninginn alvarlega væri ekki sjálfgefið að túlka málið á forsendum Morgunblaðsins.
Segir brottvísun vera aðalatriðið
Báðir álitsgjafarnir lögðu þó áherslu á að umræðan ætti ekki fyrst og fremst að festast í því hvort mennirnir væru formlega tengdir Hamas eða hvaða merkingu ætti að leggja í tákn og bakgrunnsupplýsingar.
Ólafur Ísleifsson sagði að meginmálið væri einfaldlega það að hér væru menn inni í landinu sem væru hættulegir og hefðu aldrei átt að komast hingað.
Ólafur Arnarson tók undir það og sagði að „aðalatriðið í því sambandi er orðið brottvísun.“
Spyrja hvernig mennirnir komust hingað
Ólafur Ísleifsson sagði umræðuna frekar eiga að snúast um það hvernig mennirnir hefðu komist til landsins og af hverju þeir væru ekki þegar sendir úr landi.
Hann benti á að heimildir til slíkrar brottvísunar hefðu verið styrktar með lagasetningu og spurði því hvers vegna ekki væri brugðist hraðar við.
Ólafur Arnarson bætti því við að bakgrunnsathuganir og upplýsingar af þessu tagi hlytu að vera á borði fagfólks og að horfast þyrfti í augu við að slíkt eftirlit væri nauðsynlegt.
Segja óvíst hvaða afleiðingar málið fær
Spurt var hvort málið myndi hafa afleiðingar fyrir Morgunblaðið eða lögregluna þegar sannleikurinn kæmi betur í ljós. Þar voru þeir ekki bjartsýnir á að neitt stórvægilegt myndi gerast.
Ólafur Ísleifsson sagði að líklegast yrðu engar teljandi afleiðingar, þótt síðar kæmi betur í ljós hvor aðilinn hefði farið rétt með.
Umræðan endaði því ekki með afgerandi niðurstöðu um það hvor hefði rétt fyrir sér, heldur á því að málið þyrfti að skýrast betur — en að á meðan bæri fyrst og fremst að horfa til öryggis, eftirlits og brottvísunar.
