Á þinginu verður fjallað um skólamál, íþróttir, öryggi og endurreisn bæjarins, en aðstandendur segja brýnt að sjónarmið ungmennanna fái vægi í uppbyggingunni.
Þetta kom fram í Reykjavík síðdegis á Bylgjunni, þar sem þau Elínborg Ingvarsdóttir, umsjónarmaður ungmennaráðs Grindavíkur, og Pétur Þór Vilhjálmsson, formaður ráðsins, ræddu stöðu og væntingar ungmenna frá Grindavík.
Vilja ræða um meira en varnargarða og sprungur
„Þetta snýst ekki bara um varnargarða og sprungufyllingar heldur snýst þetta um fólkið okkar í Grindvík,“ sagði Elínborg og bætti við að ungmennin fengju nú tækifæri til að móta sýn á það hvernig bærinn þeirra ætti að líta út í framtíðinni.
Hún segir bjartsýni ríkja meðal þeirra sem standa að þinginu, þrátt fyrir áframhaldandi óvissu. Forseti Íslands, Halla Tómasdóttir, er meðal þeirra sem sækja þingið.
„Þetta hefur þroskað mig.“
Pétur Þór lýsti því í viðtalinu hvernig atburðirnir í Grindavík hefðu haft djúpstæð áhrif á hann. Hann sagði reynsluna hafa verið erfiða en jafnframt mótað sig sem einstakling.
„Þetta er búið að vera svolítið erfitt,“ sagði hann og bætti við að reynslan hefði kennt sér að meta hluti betur og aukið skilning hans á lífinu. Aðspurður hvort hann hefði fullorðnast hratt svaraði hann einfaldlega: „Já, ég hef þroskast.“
Fjölskylda hans hafði farið norður á Sauðárkrók skömmu áður en rýma þurfti Grindavík. Hann rifjaði upp að aðeins það allra nauðsynlegasta hefði verið sett í ferðatösku áður en óvissan tók við.
Saknar einfaldleikans og félagslífsins
Pétur er nú í tíunda bekk í Akurskóla í Reykjanesbæ. Hann segir að þótt hann hafi aðlagast nýjum aðstæðum sé margt sem hann sakni úr gamla lífinu í Grindavík.
„Mér hefur alveg liðið betur á minni skólagöngu,“ sagði hann og nefndi sérstaklega að félagslífið hefði breyst mikið. Í Grindavík hafi nemendur verið meira saman en nú upplifi hann meiri sundrungu og minna samneyti í daglegu lífi.
Þrátt fyrir það segir hann tengslin við vini sína úr Grindavík sterk. Hópurinn hittist enn reglulega og að mörgu leyti hafi sameiginleg reynsla styrkt vináttuna enn frekar.
Ungmennaráðið vex jafnt og þétt
Elínborg segir að ungmennaráðið sé opið öllum ungmennum frá Grindavík og starfi að mörgu leyti eins og félagsmiðstöð. Um tuttugu ungmenni taki virkan þátt en hópurinn fari stöðugt stækkandi.
„Ungmennin finna sterkt fyrir því að þau geti haft raunveruleg áhrif. Þau eru dásamleg, dugleg og staðráðin í að leggja sitt af mörkum til framtíðar bæjarins. Þótt við búum annars staðar og séum annars staðar, þá er Grindavík alltaf heima.“
Vilja að ungmennin hafi raunveruleg áhrif
Pétur segir mikilvægt að unga fólkið fái nú raunverulegt tækifæri til að hafa áhrif á uppbygginguna. Hann hyggst sjálfur flytja hvatningarorð á þinginu og hvetja jafnaldra sína til þátttöku.
Hann segir þetta skipta miklu máli, enda sé það oftar en ekki fullorðna fólkið sem taki ákvarðanirnar.
„Núna fáum við að hafa eitthvað að segja um þetta,“ sagði hann og bætti við að það væri mikill heiður að fá að taka þátt í endurreisn Grindavíkur.
Óvissan enn til staðar.
Elínborg sagði að þrátt fyrir samheldni og styrk í samfélaginu væri ljóst að mörg ungmenni glímdu enn við afleiðingar þeirrar röskunar sem varð. Sum börn væru enn að takast á við félagslega einangrun og vinaleysi tveimur og hálfu ári eftir að atburðarásin hófst.
Hún sagði að margir utan Grindavíkur hefðu að einhverju leyti gleymt stöðu bæjarbúa, þótt lífið héldi áfram annars staðar. Fyrir Grindvíkinga væri málið hins vegar enn sárt og lifandi.
„Þau ungmenni þrá ekkert heitar en að fara aftur heim,“ sagði hún.
Ungmennaþingið er því ekki aðeins vettvangur til umræðu um framtíð skipulags og þjónustu heldur einnig táknrænt skref í því að færa unga fólkinu rödd í ákvörðunum sem varða eigið samfélag og eigið líf.
